Toplumcu Gerçekçi Hikâyeler

Toplumsal sorunlar özellikle 1940’lı yıllardan itibaren gerçekçi bir şekilde edebiyatımızda işlenmeye başlamıştır. Sanatçılarımız Anadolu coğrafyasını ve insanını ele almış; toplumdaki düzensizlikler, çatışmalar, köy gibi küçük yerleşim yerlerinin sorunları, güçlü-güçsüz, aydın-cahil ve büyük şehirlere göçün ortaya çıkardığı problemler üzerinde yoğunlaşmışlardır.

Toplumcu Gerçekçi Hikayelerin Özellikleri

  • Olaylar ve kişiler, bir düşünceyi doğrulamak veya haklı göstermek üzere düzenlenip anlatılmıştır.
  • Eserler, okuryazarlığı olan halkın kolaylıkla okuyup anlayabileceği bir dil ve anlatım özelliğine sahiptir.
  • Halkı aydınlatmak düşüncesi ile bazı yazarlar, bazı bölgeleri özellikle konu olarak seçmiştir.
  • Toplumcu gerçekçi hikâyelerde çok sağlam bir kurgu görülmez.
  • Eserlerde karakterler genellikle kendi yörelerinin ağızı ile konuşturulmuştur.
  • Bu anlayışla yazan yazarlardan bazıları şunlardır: Sadri Ertem, Sabahattin Ali, Orhan Kemal, Aziz Nesin, Kemal Tahir, Yaşar Kemal…



İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.