Parnasizm ve Sembolizm Karşılaştırması

Sembolizm (Simgecilik)19. yüzyılın ikinci yarısında Parnasizm’e tepki olarak ortaya çıkmış bir akımdır.

Parnasyenler insan duygularına, izlenimlere önem vermiyorlardı. Onlar için önemli olan gerçekti, düşüncelerdi. Sembolistler bu anlayışa karşı çıkmış, duygusallığa, insanın iç dünyasına yönelmişlerdir. Hem gerçeği yansıtan hem de gerçeğin sınırlarını aşmayı amaçlayan bir sanat anlayışı geliştirmişlerdir.

Parnasizm’de dış gerçek önemliyken sembolizmde insanın iç dünyası önemlidir. Sembolistler okurun duygularına sembollerle seslenmeyi ve insanın hayal gücünü harekete geçirmeyi amaçlamışlardır. Şiiri, açıklayıcı işlevinden ve kalıplaşmış bir hitabet havasından kurtarmayı, şiirle insan yaşantısındaki anlık ve geçici duyguları betimlemeyi düşünmüşlerdir.

Parnasyenlerin genellikle “sone” nazım biçimini kullanmalarına karşın, sembolistler daha çok, “serbest nazım” biçimlerine yönelmişlerdir.

Parnasizm’de Tarihteki mutlu dönemlere duyulan özlem, yabancı ülkelerin manzara ve gelenekleri işlenen konular arasındadır. Sembolizmde, durgun sular, ay ışığı, alacakaranlık, tan ağartısı, perdede gezinen gölgeler ve ölüm şiirin başlıca temalarıdır.



İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.