Millî ve Dinî Duyarlılığı Yansıtan Hikâyeler

  • Milli Edebiyat Dönemi sanatçıları “halka doğru” ilkesini benimseyerek Anadolu’yu, milli duyguları ve Türk tarihini işleyen eserleriyle bu dönem hikâye yazarlarına örnek olmuşlardır.
  • Hikâyeler Maupassant (olay) öyküsü tekniğiyle yazılmış, merak unsuru yüksek eserlerdir.
  • Milli kaynaklardan, Türk mitolojisinden, destanlardan etkilenerek idealize edilmiş karakterlere yer verilmiştir.
  • Hikâyeler açık, anlaşılır bir dille yazılmıştır.
  • Teknik olarak serim-düğüm-çözüm planına uyulmuştur.
  • Din olgusu ön plana çıkarılmış, dini yaşama ait unsurlara sıkça başvurulmuştur. Hikâyelerde sosyal ve kültürel farklar üzerinde durulmuş, köylü-aydın çatışmasına yer verilmiştir.



  • Bazı hikâyelerde Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet’in kazanımları, bazılarında da Anadolu’nun kapılarını Türklere açan Malazgirt Savaşı anlatılmış; ideal gençliği oluşturmak için hikâyelere araç gözüyle bakılmıştır.
  • Hikâyelerde yazarlar bir ana fikri savunmuş, bu ana fikri kahramanların biri üzerinden vermeye çalışmışlardır.
  • Yazarlar Türkçeyi, her duygu ve düşünceyi anlatmaya yetecek bir dil olarak düşündüğünden özellikle, Türkçe sözcükler kullanmış; Türkçenin cümle yapısına uygun ifadelere yer vermişlerdir.
  • Hikâyelerde gerçekçi betimlemelere yer verilmiş, olayların geçtiği mekânlar gerçeklik ilkesine uyularak anlatılmıştır.
  • Din olgusunun ön plana çıkarıldığı eserlerde; iç huzur,
  • İslamiyet’in birey üzerindeki olumlu etkisi anlatılmıştır.
  • Dönem yazarları arasında Samiha Ayverdi Mabette Bir Gece, Sevinç Çokum Eğik Ağaçlar, Rozalya Ana, Onlardan Kalan, Gece Kuşu Uzun Öter, Bir Eski Sokak Sesi, Mustafa Necati Sepetçioğlu Abdürrezzak Efendi, Menekşeler Ölmemeli, Bir Büyülü Dünya ki, Emine Işınsu Bir Gece Yıldızlarla, Rasim Özdenören Hastalar ve Işıklar, Çözülme, Çok Sesli Bir Ölüm yer almaktadır.



İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.