Kar Musikileri Şiirinin İncelemesi

Kar Musikileri

Bin yıldan uzun bir gecenin bestesidir bu.
Bin yıl sürecek zannedilen kar sesidir bu.

Bir kuytu manastırda duâlar gibi gamlı,
Yüzlerce ağızdan koro hâlinde devamlı,

Bir erganun âhengi yayılmakta derinden…
Duydumsa da zevk almadım İslâv kederinden.

Zihnim bu şehirden, bu devirden çok uzakta,
Tanbûri Cemil Bey çalıyor eski plâkta.

Birdenbire mes’ûdum işitmek hevesiyle
Gönlüm dolu İstanbul’un en özlü sesiyle.

Sandım ki uzaklaştı yağan kar ve karanlık,
Uykumda bütün bir gece Körfez’deyim artık!

Kar Musikileri, Yahya Kemal Beyatlı’nın Kendi Gök Kubbemiz isimli eserinde yer alan bir şiirdir. Yahya Kemal, bu şiirini 1927’de Varşova’da yazmıştır. Şair, bu şiirinde iki farklı kültürün kendisinde oluşturduğu ruh hâllerinden yola çıkarak ülkesine duyduğu özlemi ve kendi kültürüne duyduğu hayranlığı şiirsel, zengin bir müzikaliteyle ortaya koymuştur.

A) Ahenk Unsurları

Ölçü: Kar Musikileri isimli şiirin ölçüsü aruz ölçüsüdür. Şair, bu şiirde aruzun “Mef û lü / me fâ î lü / me fâ î lü / fe û lün” kalıbını kullanmıştır.

Nazım Birimi: Şiiri oluşturan bölümler ikişer dizeden oluşmuştur. Bu nedeler şiirin nazım birimi beyittir. Şiir altı beyitten oluşmaktadır.

Redif Kafiye

Birinci Beyit

– bestes/idir bu
– ses/idir bu

“idir bu” redif, “es” tam kafiye

İkinci Beyit

– gam/lı
– devam/lı

“lı” redif, “am” tam kafiye

Üçüncü Beyit

– derin/den
– kederin/den

“den” redif, “derin” zengin kafiye (aynı zamanda tunç kafiye)

Dördüncü Beyit

– uzak/ta
– plak/ta

“ta” redif, “ak” tam kafiye

Beşinci Beyit

heves/iyle
ses/iyle

“iyle” redif, “es” tam kafiye

Altıncı Beyit

– karanlık
– artık

redif yok “ık” tam kafiye

Edebi Sanatlar

Şair birinci beyitte kar seslerini bin yıldan uzun sürecek bir gecenin bestesine benzetmiştir. Bu dizlerde hem “teşbih” hem de “mübalağa” sanatı vardır.

İkinci beyitte de benzetmeler devam etmiştir. Bu sesler manastırdaki dualara benzetilmiş, yani “teşbih” sanatı örneklenmiştir.

Dördüncü beyitte “Tanburi Cemil Bey çalıyor eski plakta” ifadesinde hem “mecazımürsel” (ad aktarması) hem de “telmih” sanatı görülür.

“manastır”, “dua”, “erganun” gibi kelimelerin bir arada kullanılması ise tenasüp sanatını örneklemektedir.

Tema ve Konu

“Kar Musikileri”nin teması “özlem”dir. Konusu ise şairin ayrı kaldığı şehrine, İstanbul’a özlem duymasıdır.



İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.