Fecr-i Ati Şiiri Genel Özellikleri

Fecr-i Ati şiiri, Servet-i Fünun şiirnde olduğu gibi “sanat için sanat” anlayışına bağlı kalmış, Fecr-i Aticiler, şiirlerinde iç dünyalarını, bireysel duygu ve düşüncelerini ortaya koymuşlardır. Topluluğun önemli şairlerinden Emin Bülent Serdaroğlu, yalnızca kişisellikte kalmamış, gür sesli millî şiirler de yazmıştır.

Fecr-i Ati şiirinin en yaygın temaları genel olarak aşk ve tabiattır. Aşk, daha çok şairin iç dünyasında yaşadığı, duygusal ve romantik bir aşktır. Tabiat da Servet-i Fünun şiirinde olduğu gibi “tablo” biçiminde ele alınmıştır. Kısa tablo şiirler bu dönemde yaygınlık kazanmıştır. Tabiat tasvirleri gerçeklikten uzak, öznel bir biçimde verilmiş, sembolizm akımının etkisiyle tabiat, karamsar ve umutsuz duygular içinde resmedilmiştir.

Fecr-i Ati şairleri, Servet-i Fünuncuların başlattığı “serbest müstezat“ı kullanmışlar, bu biçim üzerinde değişiklikler yaparak “serbest müstezat”ı “serbest nazım”a yaklaştırmışlardır. Aruz ölçüsünü ve uyağı şiirde bir ahenk unsuru olarak kullanmaya devam etmişlerdir.

Fecr-i Ati şairlerinin dil ve üslup anlayışları Servet-i Fünunculara benzer. Bu dönemde edebiyatta Mehmet Emin Yurdakul öncülüğünde başlayan dilde sadeleşme çabalarına ilgi göstermemişler, ağır bir dil kullanmaya devam etmişlerdir. Arapça ve Farsçadan aldıkları sözcükler ve tamlamalar dikkati çekecek kadar çoktur. Söz sanatları ve imgelerle yüklü, sanatlı bir söyleyiş yaratmaya özen göstermişlerdir.



Fecr-i Ati Şiiri için Kısaca Şunları Söyleyebiliriz:

  • “Sanat şahsi ve saygındır.” görüşünden hareket ederek “aşk” ve “tabiat” başta olmak üzere bireysel temaları işlemişler, siyasî ve sosyal konulara ilgi göstermemişlerdir.
  • Fransız edebiyatını örnek almışlar, Fransız sembolistlerinden etkilenmişlerdir.
  • Fecr-i Ati şiiri ağır bir dille yazılmıştır. Şairler, Arapça-Farsça sözcük ve tamlamalara sıkça yer vermişlerdir.
  • Serbest müstezat üzerinde çalışarak serbest şiire yaklaşmışlardır.
  • Fecr-i Ati şiiri anlayış yönünden Servet-i Fünun şiirinin devamı niteliğinde kalmıştır. Fecr-i Aticiler, şiire önemli bir yenilik getirememişlerdir.
  • Aruz ölçüsünün kullanımını sürdürmüşler, ölçü ve uyağı şiirde bir ahenk ögesi olarak kullanmaya devam etmişlerdir.

Bkz: Fecr-i Ati Edebiyatının Genel Özellikleri



İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.