Hisar Topluluğu

TEMSİLCİLERİ:
Mehmet Çınarlı,
İlhan Geçer,
Gültekin Samanoğlu,
Yavuz Bülent Bakiler,
Mustafa Necati Karaer,
Munis Faik Ozansoy,
Yahya Akengin

Ankara’nın ilk edebi topluluğu olan hisarın yol göstericisi ve en yaşlı üyesi Munis Faik Ozansoy’dur. Derginin kuramcı ve en önemli ismi ise Mehmet Çınarlı’dır.

 Hazırlıklarına 1949 yılı sonlarında, “eski şiirimizden, millî kültür ve edebiyatımızdan kopmadan yeni ve güzel bir Şiir sergilemek, o yıllarda Şiirimizi çıkmaza sokanlara ve yozlaştıranlara karşı çıkmak ve tavır almak’” parolasıyla başlanan Hisar dergisi, ilk sayısını 16 Mart 1950’de yayımlamıştır. 1950-1957 ve 1964-1980 yılları arasında toplam 277 sayı yayımlanmıştır.

 “Ağza alınmayacak kadar kaba ve çirkin kelimeleri bol bol kullanmak, dil akışına uymayan uydurma kelimeleri inatla ve ısrarla kullanmak, büyük harf-küçük harf kurallarına boş vermek, noktalama işaretlerini kaldırmak, cümle tekniğine kulak asmamak” gibi özellikler bakımından I. Yenicilere ve II. Yenicilere karşı çıkmışlardır.

 “Sanatçı Bağımsız Olmalıdır”. Zira onun eseri, siyasî sistemlerin de, ekonomik doktrinlerin de propaganda aracı değildir.

 “Sanat Millî Olmalıdır“. Çünkü kendi milletinden kopmuş bir sanatın milletlerarası bir değer kazanması beklenemez.

 “Sanatta Yenilik Asıldır“. Ne var ki, bu yenilik arayışı eskinin ret ve inkârı şeklinde yorumlanmamalıdır. Dünden kuvvet alarak yarın da kolay kolay eskimeyecek bir yenilik anlayışı ilke edinilmiş; mutlaka serbest şekilli şiir yazmak, şiiri nesre ve hikâyeye yaklaştırmak, heceyi ve aruzu ölü vezinler olarak görmek gibi ısrarcı yaklaşımların doğru olmadığı savunulmuştur.

 Sanatçının dili yaşayan dil olmalıdır.

 Sanat ideolojinin baskısı altında olmamalı, belli bir dünya görüşünün propagandasını yapmamalıdır.

 Hisar şairlerini memleketçi şiirin takipçisi görebiliriz. Geleneği reddeden Garip Akımına ve ideolojik şiire yönelen Nazım Hikmet’e karşı çıkmışlardır.

Yorum yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.