Enderunlu Vasıf kimdir?

Hayatı

1771 yılında İstanbul’da doğduğu tahmin edilmektedir. Asıl isminin Osman olduğu bilinmektedir. Devrin sadrazamlarından Halil Paşa ile olan akrabalık münasebeti olması iyi bir eğitim almasını sağlamıştır. Galatasaray Dış Enderun Mektebinde yetişmiş ardından Sultan Üçüncü Mustafa döneminde saraya alınmıştır. Peşkir ağalığı, anahtar ağalığı gibi görevlerde bulunmuştur. Özellikle Sultan III. Selim’e kasideler sunduğu ve bu padişahtan himaye gördüğü bilinir. 1818 tarihinde kendi isteğiyle saraydan ayrılmıştır.

Edebi Kişiliği

  • yüzyıl divan edebiyatı şairlerindendir.
  • Devrin diğer önemli şairi Keçecizade İzzet Molla’nın belirttiğine göre ince ruhlu, şuh tabiatlı bir şairdir.
  • Muhammes, gazel ve şarkı türündeki şiirleriyle öne çıkmıştır.
  • Mahallileşme akımının 19. yüzyıldaki temsilcilerindendir.
  • Şiirlerini sade bir dille söylemiş, halk ifadesine yakın söyleyişiyle beğeni toplamıştır.
  • yüzyılın en büyük şairi Nedim’in söyleyiş özelliklerinden etkilenmiştir. Ancak şiir yeteneği bakımından Nedim’in çok gerisinde kalmıştır.
  • Enderunlu Vasıf’ın şiirlerinde İstanbul Türkçesinin özellikleri görülür.
  • Kimi şiirlerinde müstehcen ifadelere yer vermekten kaçınmamıştır.
  • Yazdığı birçok şiir çeşitli dönemlerde müzisyenler tarafından bestelenmiştir.

Eserleri

Divan

 

Enderunlu Vasıf’ın Şiirlerinden Örnekler

Gazel

Ne beyân-ı hâle cür’et, ne figâna tâkatım var.
Ne recâ-yı vasla gayret, ne firâka kudretim var.

Yanayım mı hasretinden geçeyim mi ülfetinden
Hele derd ü firkâtinden sana bin şikâyetim var

Nice etmem âh ü efgân beni yâre geçti yârân
Nigeh etmez oldu cânân buna pek kasâvetim var

Düşüp ol cefâ-şiâre gönül oldu pâre pâre
Çekerim gamın ne çâre geçemem mahabbetim var

O fısıltıyı işittim düşüp ardı sıra gittim
Yanılıp bir işdir ettim şu kadar kabâhatim var

Geziyordun eşbeh eşbeh dedi kim ki gördü peh peh
Beri gel ki sana ey meh dahi çok hikâyetim var

Lebin olmuş ayn-ı şerbet gönül istek etti gâyet
Beni nâre yakdın elbet öperim harâretim var

O meh işte bana nisbet ediyor seninle ülfet
Bana Vâsıf açma sohbet sana pek adâvetim var

 

Kıt’a

O gül endam bir al şâle bürünsün yürüsün
Ucu gönlüm gibi ardınca sürünsün yürüsün
Alub âguşa bu çağında miyânı nazın
Saran ol servi kaddi Vâsıf öğünsün yürüsün

Müseddes

Kinı olur ziir ile maksuduna rehyab-ı zafer
Gelür elbette zuhura ne ise hükm-i kader
Hakk’a tefviz-i ümür et ne elem çek ne keder
Mihneti kendine zevk etmedir alemde hüner
Gam u şadi-i felek böyle gelir böyle gider

 

 

 



İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.