Cahit Külebi – Batı

BATI

Sen bir gölge gibi şehirden şehire
Kendini kaybetmekten başka ne yaptın?
Kalabalıklar ürkütür insanı,
Düşünmeğe, sevmeğe fayda etmez.
Yalanlar, kötülükler yüze gülmeler
Ve bağlanmalar bilinmeden
Ve ossaat kopup gitmeler
Ve düşüncenin düşünceye çarpması
Ve aydınlıklar pırıl pırık
Ve sayrılıklar, umutsuzluklar, hayıflanmalar
Ve aydın yüzler, çakıp sönen
Ve şefkat ve kin ve keder.
Acı acıyı, geceler geceleri
Yalnızlık yalnızlığı yer bitmez.
Sen seni kemirirsin bitersin.
Kendini ısıran hayvanlar gibi
Koca şehirler kıvranır durur
Bir kurşun sıkmak istersin, gücün yetmez.

 

Hür deniz, dinleyen evren çırpınan düşünce
tanrıdan haber salar bu yana
Ne korsan teknesi yelkenliler, ne buhar gemileri
Ne homurdanan uçaklar kulaç kulaç…
Gül yaprağından hiçbiri sağlam değil
Fındık kabuğundan farketmez.
İnsan oğlu da sağlam değil
İnsan oğlu sayrı, insan oğlu mahzun
Bir kurşundur umut attığın yere gitmez…

Cahit Külebi

Bir yorum ekle

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.