Ahmet Reşit Rey

Edebiyat-ı Cedide‘nin en kültürlü sanatkârlarından biri, Osmanlı İmparatorluğunun son ve değerli dâhiliye nazırlarındandır. Mabeyin kâtipliği, valilikler, Galatasaray Sultanisi’nde edebiyat muallimliği gibi muhtelif vazifelerde çalışan Ahmed Reşit dâhiliye nazırlığından Sevr Antlaşmasını imzalamamak için çekilmiştir. 1913’ten sonra uzun müddet Avrupa’da bulunduğu için, batı edebiyatına ait bilgilerini, kendi kaynaklarında kuvvetlendirmiştir.

Küçük yaşlarda şiirle uğraşmaya başlayan ve 1896’dan sonra Servet-i Fünûn şairleri arasına giren Ahmed Reşîd’in ilk şiirleri Gülşen dergisinde çıkmıştır (1885). Bu şiirlerinde, Recaizade Mahmut Ekrem’le Abdülhak Hamit Tarhan’ın etkisi büyüktür. Sonraları, yavaş yavaş, bu etkilerden sıyrılmıştır. Mekteb dergisinde (1895) ve Servet-i Fünûn’daki (1896) şiirlerinde, kendi kişiliğini bulmuştur.

Şiirlerinde H. Nâzım imzasını kullanmıştır.

Servet-i Fünûn’da ve daha sonra neşrettiği şiirlerinde, his ve hayal unsurları ölçüsünde bilgi ve tefekkür maddeleri vardır.

Şiirlerinde biçime ve ahenge büyük önem vermiştir. Dili ve şiir tekniği sağlamdır.

Galatasaray sultanisinde edebiyat muallimliği yaparken, talebesine takrir ettiği notlarını iki ciltlik bir kitab olan Nazariyat-ı Edebiyye’sinde toplamıştır. Bu eser devrinin en olgun edebi bilgiler kitabıdır.

Sanatkârın şiirleri kitap halinde toplanmış değildir.

Resmi vazifelerinden çekildikten sonra kendini tekrar edebiyat âlemine vermiş ve bu arada Racine’in bütün eserlerini Türkçeye tercüme etmiştir. Latin şairi Virgile’in Emeide’i Corneille’in bazı eserleri Homer’in de İlyada’sı Ahmed Reşit Rey’in tercümeleri arasındadır.

Ahmed Reşit Rey, Türk müziğinin en ünlü isimlerinden olan Cemal Reşit Rey ve Ekrem Reşit Rey’in babasıdır.

ESERLERİ

Nazariyat-ı Edebiye – Edebiyat Bilgileri (1912)
Gördüklerim Yaptıklarım – Anı (1945)

Yorum yap

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.