Ahmet Hamdi Tanpınar

  • 23 Haziran 1901’de doğmuş, 24 Ocak 1962 yılında ölmüştür. İstanbul Üniversitesi Edebiyat bölümünü bitirdikten sonra liselerde ve yüksek okullarda çeşitli dersler okutmuş, daha sonra İstanbul Üniversitesi’ne Yeni Türk Edebiyatı profesörü olarak atanmıştır. 1942-1946 yılları arasında milletvekilliği yaptıktan sonra yeniden üniversitedeki görevine dönmüş, ölümüne kadar bu görevi sürdürmüştür.
  • Öykü, roman, deneme, makale, edebiyat tarihi ve şiir türünde yapıtları vardır.
  • Eserlerinde Doğu- Batı sorununa, İstanbul’un tabiat, tarih ve kültür güzelliklerine, rüya, musiki, masal, zaman kavramlarına geniş yer ayırmıştır.
  • Tanpınar’ın en önemli yönü şairliğidir.
  • Şiirlerinde temel unsur musiki, his ve hayaldir.
  • Sanatçının şiirlerinde dış öğe olarak “ahenk”, iç öğe olarak “zaman” kavramıyla “bilinçaltı” ağır basar.
  • Şiirlerini sade bir dille ve hece ölçüsüyle yazmıştır.
  • Şiirlerinde içe dönük bir bakışla doğa ile iletişim kurmaya çalışmıştır.
  • Sembolisttir.
  • Şiirleriyle olduğu kadar, psikolojik öykü, roman ve edebi incelemeleriyle de tanınır.
  • Öykü ve romanlarında kendi dönemindeki toplum yaşamını, bu yaşamın çelişkilerini ortaya koymuştur. Geçmişle içinde bulunulan zamanı bilinç- bilinçaltı çatışması şeklinde vermiştir.
  • Sanatçının roman ve öykülerinde psikolojik yön önemli bir yer tutar.
  • Sanatçı dili başarıyla kullanmıştır.
  • Bursa’da Zaman” ve “Ne İçindeyim Zamanın” ünlü şiirleridir.
  • Huzur” romanı edebiyatımızın en başarılı romanlarındandır.

Bireyin İç Dünyasını Esas Alan Eserler

Eserleri:

Roman:
Huzur
Mahur Beste
Saatleri Ayarlama Enstitüsü
Sahnenin Dışındakiler
Aynadaki Kadın

Öyküleri:
Yaz Yağmuru
Abdullah Efendi’nin Rüyaları

Deneme:
Beş Şehir
Yaşadığım Gibi

İnceleme:
19. Asır Türk Edebiyatı Tarihi

Şiir:
Şiirler

Huzur’un İstanbul’u Yazısı için tıklayınız.

Bir yorum ekle

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.